Od stuleci Japończycy wyznaczają najlepsze i najpiękniejsze miejsca i wydarzenia w swoim kraju: najpiękniejsze ogrody, najbardziej spektakularne widoki nocne, najlepsze świątyń Zen w Kioto, najciekawsze festiwale paradą ogromnych platform i wiele, wiele innych.
Trzech zwycięzców rankingu Nihon sankei (日本三景)
Prawdopodobnie jednymi z najbardziej popularnych tego typu rankingów są trzy najbardziej malownicze miejsca w Japonii, znane jako nihon sankei (日本三景).
Należą do nich zatoka Matsushima w prefekturze Miyagi, mierzeja Amanohashidate, w prefekturze Kioto oraz Itsukushima (Miyajima) w prefekturze Hiroshima. Mówi się, że każdy powinien je zobaczyć przynajmniej raz. Te piękne miejsca, jedne z symboli kraju wyspiarskiego, od wieków inspirują malarzy, poetów i pisarzy.
W roku 1643, we wczesnym okresie Edo (1600-1867) uczony konfucjański o nazwisku Hayashi, napisał książkę „Nihonkoku Jisekiko” opartą na swoich doświadczeniach z pieszej wyprawy po Japonii. W swoim dziele Hayashi wymienił właśnie te trzy miejsca, które według niego oferują podróżnikom najwspanialsze widoki. To właśnie dziś, czyli 21 lipca, świętowany jest w Japonii dzień nihon sankei.
Niebiański most Amanohashidate
Słynny widok na Amanohashidate (天橋立) znajduje się w północnej części prefektury Kioto. Ta gigantyczna naturalna mierzeja, przecina zatokę Miyazu na Morzu Japońskim. Rosnące wzdłuż niej kilka tysięcy sosen tworzącą prawdziwy zielony most na środku morza. To właśnie ten widok uznany został za jeden z najpiękniejszych krajobrazów Japonii nihon sankei. Amanohashidate przetłumaczyć można jako „niebiański most”. Tradycyjnym sposobem podziwiania widoku odwrócenie się plecami do zatoki, pochylenie się i przyjrzenie się jej spomiędzy nóg. W takiej pozycji ma się wrażenie podziwiania mostu łączącego niebo i ziemię. Ta praktyka, nazywana „matanozoki”.
Na zboczu góry po przeciwnej stronie zatoki znajduje się Park Kasamatsu, do którego można dojechać wyciągiem krzesełkowym lub kolejką linową. Mówi się, że stąd mierzeja wygląda jak kanji oznaczające „jeden” (一).
Amanohashidate od wieków jest ulubionym tematem artystów i poetów. Słynny mistrz ukiyoe o nazwisku Hiroshige również uwiecznił ten krajobraz za pomocą kolorowego drzeworytu.
W okolicach Anamohashidate znajduje się urodza wioska rybacka Ine z ponad 200 hangarami dla łodzi.
Malownicze wyspy sosnowe w zatoce Matsushima
Zatoka Matsushima (松島) znajduje się w prefekturze Miyagi w północno-wschodniej Japonii. Istnieje tu około 260 małych wysp porośniętych sosnami – nie bez powodu więc wybrana została nazwa wyspy: matsu(松) oznacza bowiem po japońsku sosnę, a shima (島) wyspę. Obszar ten uważany jest za święte miejsce, które zainspirowało wielu artystów, poetów i władców. Słynny japoński poeta haiku Matsuo Bashō (1644-1694) uwiecznił scenerię Matsushimy w jednym ze swoich dzienników podróży „Oku no Hosomichi”.
Matsushima najlepiej zwiedzać łodzią. Rejsy wypływają codziennie, mijając wyspy takie jak Niojima i Kanejima, które zostały ukształtowane w wyjątkowy sposób przez wiatr i wodę. Z lądu rozpościerają się różnorodne widoki, z których każdy otwiera zupełnie nową perspektywę romantycznego archipelagu, będącego jednym z widoków nihon sakei.
Wiosną możemy podziwiać kwitnące wiśnie parku Saigyo Modoshi no Matsu na wzgórzu, z imponującą panoramą mieszającą różowy kolor kwiatów sakury, bujne sosny na tle błękitu oceanu. W okresie, gdy Kamakura była stolicą Japonii (1192-1333), aż do okresu Edo (1606-1867) buddyjscy mnisi używali pobliskich wnęk w skałach i jaskiń jako miejsc, gdzie składano urny. Matsushima to święte miejsce, gdzie modlono się za zmarłych, o dużym znaczeniu w Japonii, podobnie jak Góra Kōya.
Podczas tsunami w 2011 roku, które dotknęło zachodnie wybrzeża rejony Tohoku, w rejonie Matsushimiy doszło do stosunkowo niewielkich szkód. W tym czasie wiele małych wysepek stanowiło naturalną ochronę przed niszczycielskimi falami.
Czerwone torii na wybrzeżu: Miyajima
Miyajima (宮島) to mała wyspa położona mniej niż godzinę drogi od Hiroszimy. Zbliżając się do wyspy łodzią, powoli ukazuje się naszym oczom cynobrowa brama torii o wysokości niemal 17 metrów. Brama wygląda najbardziej malowniczo w czasie przypływu, kiedy to sprawia wrażenie jakby unosiła się na wodzie. Podczas odpływu, gdy woda wypływa z zatoki, zwiedzający mogą skorzystać z okazji, by podejść i zobaczyć torii z bliska. To właśnie widok stojącej pośrodku wody torii oraz piękny gózysty krajobraz w tle uznany został za jeden z nihon sankei. Brama ta jest symbolicznym wejściem do chramu szintoistycznego Itsukushima. Kompleks sanktuarium składa się z wielu budynków, w tym sali modlitewnej, sali głównej i sceny teatralnej noh, które są połączone promenadami i wsparte na filarach nad morzem.
Świątynia Itsukushima jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO od 1996 roku. W okolicy znajduje się też mniejszych kilka świątyń, między innymi założona w XII wieku buddyjska świątynia Daishoin, otoczona wspaniałymi posągami. Najwyższym szczytem Miyajimy jest góra Misen, która ma 535 metrów wysokości.
