Buta no Kakuni to tradycyjne japońskie danie, które urzeka bogactwem smaków i tekstur. To duszony boczek wieprzowy, gotowany na wolnym ogniu w aromatycznym, słodko-słonym sosie, aż mięso staje się miękkie, soczyste i pełne umami. Sama nazwa „Buta no Kakuni” składa się z kilku znaczących elementów: „buta” (豚) oznacza wieprzowinę, „kaku” (角) – kwadrat (mięso krojone jest w kwadratowe kawałki), a „ni” (煮) odnosi się do „niru”, czyli duszenia. Tradycyjny proces przygotowania obejmuje długie gotowanie boczku w mieszance sake, mirinu, sosu sojowego i cukru, co nadaje potrawie głęboki, karmelizowany smak. Często dodaje się również świeży imbir, który równoważy tłustość mięsa i dodaje daniu lekkiej pikantności.
Danie to można serwować na różne sposoby: jako przystawkę, często z dodatkiem musztardy karashi, która dodaje ostrości; na misce ryżu, co czyni z Buta no Kakuni pełen smaku, sycący posiłek; jako bogaty dodatek do ramen, wzbogacając bulion i makaron o intensywny smak mięsa; lub w bułeczkach na parze, gdzie delikatność duszonego boczku idealnie komponuje się z lekkim, puszystym ciastem. Choć przygotowanie Buta no Kakuni wymaga czasu i cierpliwości, efekt jest tego wart – soczyste, delikatne mięso, które wręcz rozpływa się w ustach, łącząc słodycz z nutą umami. To jedno z tych dań, które w pełni oddają japońską sztukę kulinarną, tworząc niezwykle wykwintne doświadczenie smakowe.
Krótka historia dania Buta no Kakuni
Danie to ma swoje korzenie w kuchni chińskiej, a dokładniej w potrawie znanej jako dong po rou – duszonym boczku wieprzowym, który zyskał popularność w Chinach już w czasach dynastii Song. Buta no Kakuni przybyło do Japonii dzięki kontaktom handlowym z Chinami, szczególnie za sprawą chińskich imigrantów osiedlających się w regionie Nagasaki. Nagasaki, jako jedno z nielicznych japońskich miast otwartych na międzynarodowy handel w okresie izolacji Japonii (sakoku, 1639–1853), było kluczowym ośrodkiem wymiany kulturowej i kulinarnej. Od momentu przybycia Buta no Kakuni do Japonii danie to zyskało ogromną popularność, szczególnie na Kiusiu, gdzie stało się integralnym elementem lokalnej kuchni. Japończycy dostosowali przepis do rodzimych smaków, tworząc wersję, która idealnie wpisuje się w tradycyjną japońską kuchnię.
Buta no Kakuni (豚の角煮) – duszony boczek po japońsku
Składniki:
- 750 g brzucha wieprzowego (ze skórą)
- 3 jajka
- kawałek imbiru (ok. 1cm)
- 2 dymki (zielona część)
- 100 ml sake
- 100 ml mirinu
- 100 ml sosu sojowego
- 2-3 łyżki cukru (najlepiej brązowego)
- 600 ml wody
- 1 kawałek bulionu dashi (ja używam kombu dashi)
Do podania (opcjonalnie):
- Musztarda japońska (karashi)
- shichimi togarashi ( japońska pikantna mieszanka grubo mielonych przypraw)
Porady:
Jeszcze lepsze na następny dzień: Buta no Kakuni smakuje jeszcze lepiej po odgrzaniu następnego dnia, gdy smaki są bardziej wyraziste i połączone. To doskonałe danie na przygotowanie większej ilości, by cieszyć się nim przez kolejne dni!
Przygotowanie:
- Boczek wieprzowy pokrój na kawałki o boku około 5 cm. W garnku zagotuj wodę, a następnie wrzuć kawałki mięsa. Blanszuj je przez 5 minut, aby usunąć nadmiar tłuszczu i nieczystości. Następnie odcedź i przepłucz mięso pod zimną wodą, aby usunąć pozostałości.
- W dużym garnku rozgrzej odrobinę oleju i podsmaż kawałki boczku z każdej strony, aż staną się złociste. To podsmażenie nada mięsu głębszy smak i lepszy aromat.
- Dodaj do garnka z mięsem wodę, plasterki imbiru, sake, mirin, sos sojowy, cukier oraz zieloną cebulkę. Gotuj na wolnym ogniu przez około 1,5 godziny, aż mięso zmięknie i nabierze delikatności, a sos zgęstnieje i nabierze intensywnego smaku.
- W międzyczasie ugotuj jajka na półtwardo (około 7 minut od momentu wrzenia). Obierz je i dodaj do garnka w ostatnich 10 minutach duszenia, aby jajka przesiąknęły smakiem sosu.
- Buta no Kakuni najlepiej smakuje na gorąco. Podawaj je z odrobiną musztardy karashi jako dodatkiem. Świetnie komponuje się z miseczką ryżu oraz marynowanymi warzywami, które dodają świeżości i równoważą bogaty smak mięsa.
